Чалавек нараджаецца з пэўным фізіялагічным сэксуальным патэнцыялам, далей сэксуальнасць фармуецца ўжо ў рамках індывідуальнага жыццёвага досведу.
Сэксуальнасць уяўляе сабой рухаючую сілу сацыяльнай актыўнасці чалавека, паколькі накіравана на дасягненне не толькі сэксуальнага задавальнення, але і сацыяльна-псіхалагічнага стану, які пазначаецца як «шчасце», для павышэння якасці жыцця.